Afgelopen zaterdag had ik de dag waarop ik verjaar reeds gevierd. Iedereen bedankt voor de kaartjes, smsjes en krabbels en dergelijke. ’t Was een hele gezellige dag. Binq heeft van deze dag weinig meegekregen, hij heeft bijna de hele dag liggen slapen. Je kunt duidelijk merken dat zo’n narcose invloed heeft op zijn klein lichaampje. Ook afgelopen zondag was ie nog erg rustig en sliep ie bijna de hele dag.
Zondagmiddag, toen Linda en Coen naar een andere verjaardag waren, spuugde hij ineens de hele fles melk retour. Coen heeft destijds ook zo’n periode gehad, dus echt gek stonden we hier niet van te kijken. Binq had dit tegenwoordig ook zo af en toe. De fles die hij een paar uur later kreeg, bleef wel gewoon weer netjes binnen. Om 22:00 uur kreeg hij de laatste fles op zondag.
Gisterochtend, op mijn verjaardag dus, sliep meneertje lang door. Zo lang dat Linda uiteindelijk besloot om hem toch maar wakker te maken om 09:00 uur. Hij had per slot van rekening toen al 11 uur geen drinken gehad en dat was toch wel wat aan de lange kant. Toen Binq wakker was begon ie ineens gal te spugen. Dat was nieuw. En later nog een keer. Toen besloot Linda om mij te bellen. Ook ik wist niet zo goed wat we hiermee aan moesten. We besloten om even te wachten en dan de fles te geven, misschien ging het nu wel fout omdat ie te lang niets had gedronken. Na een kwartier gaf Linda Binq de fles.
Read the rest of this entry
Gisteren was het dan zover, de dag van de operatie was aangebroken. Om 06:00 uur ging de wekker en toen ik klaar was met douchen lag Binq vrolijk te lachen in zijn bedje. Hij had geen idee wat hem te wachten stond denk ik. En toch, misschien heeft ie het ook wel aan zijn ouders gemerkt. We zullen het nooit weten.
Om 07:15 uur waren we in het ziekenhuis en vijf minuten later zaten we in de wachtkamer van het opname bureau. Het personeel was er nog niet dus we hadden nog even tijd om te knuffelen met ons mannetje. Op de één of andere manier heb je daar ineens behoefte aan.
Om half 8 kwam de dame van het opname bureau binnen en werden we doorgestuurd naar de kinderafdeling waar we opgewacht zouden worden. Na even zoeken op de kinderafdeling, vond ik iemand die ons verder kon helpen. Ze liet ons zien waar Binq kwam te liggen als ie wakker was geworden in de uitslaapkamer en ze nam een aantal vragen met ons door. Toen werd ie nog even getemperatuurd en kreeg ie vervolgens zijn operatie outfit aan.
Read the rest of this entry
Geen telefoontje van het ziekenhuis vandaag dat de operatie niet kan doorgaan. Nu wordt het dus echt spannend. Morgenochtend is het zover. Om 07:30 uur moet onze kleine man zich melden in het ziekenhuis. Binq ligt nu nog heerlijk te spelen op zijn tropische eiland, geen idee wat hem morgen te wachten staat. Ik hoop dat het snel voorbij is.
