Zondagavond filmavond
Vroeger ging ik elke (nou ja, bijna elke) zondag naar de bioscoop. Tegenwoordig is de frequentie iets lager. De laatste keer dat Linda en ik naar de bioscoop waren geweest was namelijk lang geleden, zo’n dikke zes maanden denk ik. En over dik gesproken, Linda was toen inderdaad echt dik (hoog zwanger). Nu, Coen vijf maanden oud, was het tijd om weer eens naar de bioscoop te gaan. ‘t Had wel iets, een beetje spannend zelfs. Net alsof we voor ‘t eerst samen naar de bios gingen. Zo voelde het althans.
Voordat we vertrokken kreeg Coen nog een dikke kus en we informeerden oma nog een keer over de voeding en het in bed stoppen. Iets wat natuurlijk helemaal niet nodig is, want oma’s weten alles al, maar toch heb je dan zelf het gevoel dat het nodig is. Het is natuurlijk wel je eigen zoon. 
Eenmaal aangekomen in Hoogeveen bleek een behoorlijke brand te woeden op onze aanrij route, maar gelukkig ken ik, aangezien ik er jaren gewerkt heb, de weg een beetje in Hoogeveen. Na het betalen van de kaartjes was er nog net even tijd om wat drinken en wat te knabbelen (die Pringles van de bioscoop zijn altijd te klein) te halen en toen begon de film. Welke film? Ja dat was best lastig. Ik lig er helemaal uit. Vroeger wist ik precies wat er draaide en welke films leuk waren en welke zeer zeker niet. Wat kies je dan? Zomaar iets! En het bleek geen slechte keus te zijn, want de film Yesman is leuk!
Toen we weer thuis kwamen (brand was nog steeds niet geblust in Hoogeveen) zat oma relaxed tv te kijken. Coen was redelijk op tijd in slaap gevallen en hij had voordat ie aan zijn nachtrust begon nog even zijn luier gevuld met de wortels die we hem al 2 dagen voorschotelen. We vroegen ons al af waar het bleef. 
Oma bedankt! Dit is voor herhaling vatbaar.
