Vorige week liep ie nog behoorlijk aangeschoten rond in Nijverdal, gisteren stapte hij in het huwelijksbootje. Ik mocht hem weggeven in het raadhuis te A’doorn, maar nou moet ik er wel even bij vermelden dat dat weggeven niet zo bijzonder is in A’doorn, dat stelt weinig voor. Desalniettemin is het van de andere kant toch wel heel erg bijzonder, want het was per slot van rekening wel de allerlaatste broer die ik weg kon geven.
Na het jawoord vertrokken we naar Paleis het Loo om wat foto’s te schieten. Ik wist gelijk weer waarom ik zo blij was dat mijn vrouw en ik dat destijds niet hebben gedaan. Wat een gedoe. (al ben ik wel nieuwsgierig naar het resultaat)
En toen hebben we heerlijk gegeten en gefeest in Coelenhage. Een geweldig feest met een geweldige band! De naam van de band moet ik u alleen nog even onthouden, er is bijna niemand die weet hoe ze heten.
Jaren geleden was ik bij mijn ouders op zolder op zoek naar een boek om te lezen. Kan ‘t me nog goed herinneren, ik vond iets wat op een stripboek leek. Een boekje ter grootte van een half A4′tje vol met gele (het was een oud boekje) pagina’s en op elke bladzijde een zwart-wit stripverhaal. Het ging over een typisch engels echtpaar (Andy Capp en zijn vrouw Flo) en het boekje was grappig. Toen ik dat boekje destijds bekeek had ik nooit verwacht dat ik het zo’n 15 jaar later weer tegen zou komen, in kleur!
Andy and his wife, Flo, live out the epitome of functional dysfunction. From the pub to the bedroom, Andy’s misadventures paint an indelible portrait of an extremely British battle of the sexes. Join Andy and Flo as they bicker their way through life. Their banter can be hostile, caring, sarcastic and adorable: the perfect ingredients for a lasting marriage.
Ik kan vandaag en morgen nog oefenen. Zou ‘t gaan lukken?
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=01uME3FNB5k[/youtube]
