Knie
Een tijdje terug, aan het begin van de stoei-met-je-zoon periode die onlangs van start is gegaan, merkte ik ineens dat het pijnlijk was als ik op mijn linker knie steunde. Na een snelle inspectie bleek er een soort bult bovenop mijn knieschijf te zitten. Het leek een beetje gel-achtig maar er leek ook iets hards los te zitten. Hoe kwam ik hier nou weer aan? En, misschien nog wel belangrijker, hoe kom ik hier weer vanaf?
Toen het een paar weken later (eind vorige week) nog steeds hetzelfde was, ik had geen merkbare veranderingen kunnen constateren, besloot ik om een afspraak te maken bij de huisarts. Vanmorgen om 8:00 uur mocht ik mij melden. Na een korte check-up bleek het volgens de arts een slijmbeurs ontsteking te zijn. En het harde iets wat ik gevoeld had, zou waarschijnlijk een verkalking zijn. Maar om dit zeker te weten kreeg ik de opdracht mee om in het ziekenhuis foto’s te laten maken van mijn knie.
Ik fietste er direct maar even langs. In Coevorden blijk je zonder afspraak foto’s te kunnen laten maken in het ziekenhuis, je hoeft alleen even aan te kloppen en het door de arts handgeschreven briefje te laten zien. Nog geen 10 minuten later werd ik door een mevrouw opgehaald en in een klein kamertje gestopt. Hier mocht ik mij ontdoen van bovenbroek (leuke benaming) en schoenen en zou dan vanuit de andere kant van het kamertje opgehaald worden. Nog geen 10 seconden later stond ik daar te koekeloeren.. ik was natuurlijk te snel geweest. Dan maar wachten, en op de één of andere manier is dat raar. Wachten in een vreemde omgeving in een veel te klein kamertje in je ondergoed is raar. Gelukkig duurde het nog geen half uur en werd ik door diezelfde mevrouw opgehaald die mij vervolgens in mijn ondergoed door het ziekenhuis begeleide naar de afdeling röntgenologie. Nee geintje, ik mocht aan de andere kant van de deur plaatsnemen bovenop een kistje voor het eerste standje. Klik! Toen liggend. Klik! En toen als laatste standje nogmaals liggend in een net wat andere houding. Klik!
“Dat was het, over een dag of 4 krijgt uw huisarts de uitslag” vertelde de mevrouw. Toen grapte ik; “Wanneer kan ik de foto’s ophalen of krijg ik ze thuis gestuurd?”. Maar die vraag had ze blijkbaar nog nooit eerder gehad, want het duurde even voordat ze me doorgaf dat ze dat niet deden. Wel mocht ik de foto’s bekijken. Het was een prachtige knie. Geen oneffenheden of mankementen te zien. Maar goed, ik werk dan ook niet in het ziekenhuis. We wachten de uitslag dus maar even af.
Inmiddels heb ik het vermoeden dat dit knie probleem hier is ontstaan, zo ergens tussen 8:00 en 8:45 minuten.
