R@lf's Weblog

Vorige week schreef ik nog dat het allemaal zo spannend was omdat Coen’s broertje was ingedaald. Nou het is nog steeds spannend, maar hij is inmiddels weer opgestegen. De volgende controle afspraak van Linda ging dus ook gewoon door, ook al zei de verloskundige dat ze dat niet verwachtte. Daarbij verwacht ik dat Linda de volgende controle ook nog wel gaat halen, maar goed.. je weet maar nooit.

Het wordt steeds spannender. Gisteren moest Linda weer voor controle (dit moet inmiddels wekelijks) naar de verloskundige en wat bleek, de kleine is nu voldoende ingedaald. Voldoende om er voor te zorgen dat Linda niet hoeft te gaan liggen wanneer haar vliezen breken. Daarbij verwacht de verloskundige haar niet meer op de volgende afspraak (ik stond er overigens wel even raar van te kijken dat verloskundigen dit soort uitspraken mogen doen). Concreet wil dit zeggen dat we dus zeer binnenkort wederom pappa en mamma worden.

Afgelopen zaterdag was er nog niets aan de hand. We hadden een prachtige en gezellige dag zoals bijna elke zaterdag. Maar toen. De zondag kwam in zicht. En na een nachtje slapen was het zover, de zondag was aangebroken. De dag waarop Linda ineens nog een leuke naam verzon voor Coen’s broertje. Nu moeten we ineens weer opnieuw gaan kiezen en op de één of andere manier kunnen we dat niet. Damn. Ik vind het sowieso lastig, aangezien ik Coen’s broertje al een heel aantal maanden bij zijn tot afgelopen zaterdag enige naam noem. Het is toch raar om hem dan ineens een andere naam te geven?!

En als we nou nog een paar maanden de tijd hadden, dan was het geen probleem geweest. We hebben alleen geen maanden de tijd, slechts een paar weken. Dat wordt twijfelen, twijfelen en nog eens twijfelen. Bah. Kiezen we voor …… of voor …