Afgelopen zaterdag was er nog niets aan de hand. We hadden een prachtige en gezellige dag zoals bijna elke zaterdag. Maar toen. De zondag kwam in zicht. En na een nachtje slapen was het zover, de zondag was aangebroken. De dag waarop Linda ineens nog een leuke naam verzon voor Coen’s broertje. Nu moeten we ineens weer opnieuw gaan kiezen en op de één of andere manier kunnen we dat niet. Damn. Ik vind het sowieso lastig, aangezien ik Coen’s broertje al een heel aantal maanden bij zijn tot afgelopen zaterdag enige naam noem. Het is toch raar om hem dan ineens een andere naam te geven?!
En als we nou nog een paar maanden de tijd hadden, dan was het geen probleem geweest. We hebben alleen geen maanden de tijd, slechts een paar weken. Dat wordt twijfelen, twijfelen en nog eens twijfelen. Bah. Kiezen we voor …… of voor …
Civiballs 2
Hier is weer eens een verslavend spelletje, ‘t was alweer zo lang geleden.
Gisteravond was het partneravond. Dit wil zeggen dat ik vriendelijk doch dringend werd verzocht mee te gaan naar de pufclub.. eh, ik bedoel natuurlijk zwangerschapscursus. Er wordt altijd wat lacherig over gedaan, maar toch kan ik het alle vaders in spé aanraden om mee te gaan op deze avond. Zo krijg je bijvoorbeeld te horen hoe je de rug van je vrouw moet masseren bij rug weeën, hoe je haar kunt helpen met het puffen, dat ze haar ogen moet openhouden tijdens het persen, enz. En als je dit alles weet, dan voel je je net iets minder machteloos tijdens de bevalling.
In tegenstelling tot mijn eerste partneravond werd ons op deze partneravond niks gespaard. Alle details kwamen voorbij; stuitligging, keizersnede, de knip, vacuümpomp, uitscheuren, enz. En na dit alles weer gehoord te hebben realiseer je je ineens dat het niet lang meer duurt.. over ongeveer 10 weken is het alweer zover. Slik!
