Maandagavond zou ik foto’s gaan maken bij het afscheid van onze badminton trainert. Ware het niet dat Binq’s lichaam daar anders over dacht. ’s Middags rond een uur of drie was namelijk ineens zijn liesbreuk terug. Linda belde mij direct om het te vertellen. Hè, dat is balen dacht ik, maar van de andere kant wist ik dat het mogelijk was dat ie terug zou keren. De chirurg had dit na de operatie destijds niet voor niets aangegeven.
“Weet je het zeker?” vroeg ik aan Linda. “Ja hoor, het is overduidelijk” zei ze, “de plaats waar de darm nu zit is alleen wel heel erg hard”. “Wat is hard? Waar lijkt het op? Is het appelhard?” vroeg ik. “Het is meer perzikhard” zei ze, terwijl ik juist hoopte dat ze niet een soortgelijke vrucht zou gaan noemen maar dat ze zou zeggen dat het allemaal nog wel heel soepel was. Ik gaf aan dat het me toch verstandig leek om naar de huisarts te gaan en om 1600 uur mocht ze langskomen. Niet al teveel later kreeg ik een telefoontje van Linda. Twee artsen hadden er naar gekeken en beide waren ervan overtuigd dat de liesbreuk weer terug was. Ze gingen proberen om voor dinsdag een afspraak in te plannen met de chirurg in het ziekenhuis, want ze vonden wel dat er nog een specialist naar moest kijken.
Read the rest of this entry »
De dag van de liesbreuk operatie is al weer anderhalve week geleden. Voor de nacontrole hadden we destijds van de zuster een standaard afspraak meegekregen (controle door de operatie assistent). De chirurg gaf echter na de operatie aan dat hij toch liever zelf deze nacontrole zou willen doen (omdat het allemaal een beetje anders was gegaan als gepland). Na een kort telefoongesprek was het geregeld en mochten we op 15 maart om 09:00 uur langskomen voor de controle. Vandaag dus.
Read the rest of this entry »
Afgelopen zaterdag had ik de dag waarop ik verjaar reeds gevierd. Iedereen bedankt voor de kaartjes, smsjes en krabbels en dergelijke. ’t Was een hele gezellige dag. Binq heeft van deze dag weinig meegekregen, hij heeft bijna de hele dag liggen slapen. Je kunt duidelijk merken dat zo’n narcose invloed heeft op zijn klein lichaampje. Ook afgelopen zondag was ie nog erg rustig en sliep ie bijna de hele dag.
Zondagmiddag, toen Linda en Coen naar een andere verjaardag waren, spuugde hij ineens de hele fles melk retour. Coen heeft destijds ook zo’n periode gehad, dus echt gek stonden we hier niet van te kijken. Binq had dit tegenwoordig ook zo af en toe. De fles die hij een paar uur later kreeg, bleef wel gewoon weer netjes binnen. Om 22:00 uur kreeg hij de laatste fles op zondag.
Gisterochtend, op mijn verjaardag dus, sliep meneertje lang door. Zo lang dat Linda uiteindelijk besloot om hem toch maar wakker te maken om 09:00 uur. Hij had per slot van rekening toen al 11 uur geen drinken gehad en dat was toch wel wat aan de lange kant. Toen Binq wakker was begon ie ineens gal te spugen. Dat was nieuw. En later nog een keer. Toen besloot Linda om mij te bellen. Ook ik wist niet zo goed wat we hiermee aan moesten. We besloten om even te wachten en dan de fles te geven, misschien ging het nu wel fout omdat ie te lang niets had gedronken. Na een kwartier gaf Linda Binq de fles.
Read the rest of this entry »
