R@lf's Weblog

Maandagavond zou ik foto’s gaan maken bij het afscheid van onze badminton trainert. Ware het niet dat Binq’s lichaam daar anders over dacht. ’s Middags rond een uur of drie was namelijk ineens zijn liesbreuk terug. Linda belde mij direct om het te vertellen. Hè, dat is balen dacht ik, maar van de andere kant wist ik dat het mogelijk was dat ie terug zou keren. De chirurg had dit na de operatie destijds niet voor niets aangegeven.

“Weet je het zeker?” vroeg ik aan Linda. “Ja hoor, het is overduidelijk” zei ze, “de plaats waar de darm nu zit is alleen wel heel erg hard”. “Wat is hard? Waar lijkt het op? Is het appelhard?” vroeg ik. “Het is meer perzikhard” zei ze, terwijl ik juist hoopte dat ze niet een soortgelijke vrucht zou gaan noemen maar dat ze zou zeggen dat het allemaal nog wel heel soepel was. Ik gaf aan dat het me toch verstandig leek om naar de huisarts te gaan en om 1600 uur mocht ze langskomen. Niet al teveel later kreeg ik een telefoontje van Linda. Twee artsen hadden er naar gekeken en beide waren ervan overtuigd dat de liesbreuk weer terug was. Ze gingen proberen om voor dinsdag een afspraak in te plannen met de chirurg in het ziekenhuis, want ze vonden wel dat er nog een specialist naar moest kijken.

Read the rest of this entry »

Gisteren was het dan zover, de dag van de operatie was aangebroken. Om 06:00 uur ging de wekker en toen ik klaar was met douchen lag Binq vrolijk te lachen in zijn bedje. Hij had geen idee wat hem te wachten stond denk ik. En toch, misschien heeft ie het ook wel aan zijn ouders gemerkt. We zullen het nooit weten.

Om 07:15 uur waren we in het ziekenhuis en vijf minuten later zaten we in de wachtkamer van het opname bureau. Het personeel was er nog niet dus we hadden nog even tijd om te knuffelen met ons mannetje. Op de één of andere manier heb je daar ineens behoefte aan.

Om half 8 kwam de dame van het opname bureau binnen en werden we doorgestuurd naar de kinderafdeling waar we opgewacht zouden worden. Na even zoeken op de kinderafdeling, vond ik iemand die ons verder kon helpen. Ze liet ons zien waar Binq kwam te liggen als ie wakker was geworden in de uitslaapkamer en ze nam een aantal vragen met ons door. Toen werd ie nog even getemperatuurd en kreeg ie vervolgens zijn operatie outfit aan.

Read the rest of this entry »

Geen telefoontje van het ziekenhuis vandaag dat de operatie niet kan doorgaan. Nu wordt het dus echt spannend. Morgenochtend is het zover. Om 07:30 uur moet onze kleine man zich melden in het ziekenhuis. Binq ligt nu nog heerlijk te spelen op zijn tropische eiland, geen idee wat hem morgen te wachten staat. Ik hoop dat het snel voorbij is.